Beschikbare artikelen

Situatie rond 1570:

12-14 IJSSELBARRIÈRE. Deze stadsverdediging bestond uit DE IJSSELPOORT (nr. 12), HET BASTION genaamd Zwijg Utrecht (nr. 13), de versterkte BRUG met overdekte SLUIS (nr. 14) en de stadsgracht. De IJsselpoort kan al in 1374 aanwezig zijn geweest, maar moet in 1418 verwoest zijn. Herbouw vond spoedig plaats, maar na de aanval van 1482, die juist uit oostelijke richting werd ondernomen, bleek dat een poort alleen niet voldoende was. Na de Utrechtse nederlaag in dat jaar is het bastion gebouwd met de komische naam Zwijg Utrecht als blijvende herinnering aan het aan de Utrechters opgelegd zwijgen en die bovendien het hazepad via 'het Hazenveld' moesten kiezen. Het bastion ging de oostelijke toegangsweg geheel beheersen. Bezoekers uit de richting Utrecht moesten eerst de brug over, het bastion door en dan pas de Ijsselpoort passeren. Kwam men per schip via Doorslag en IJssel dan moesten zij de sluis naast het bastion door, wat niet onopgemerkt kon geschieden. Brug en sluis waren geheel van steen en vormden met het bastion een aan elkaar gebouwde eenheid. Het bastion bestreek een schootsvcld van 360° en was voorzien van schietgaten. Na de (laatste) belegering van IJsselstcin in 1511 raakte het bastion snel in verval. Hoe de oorspronkelijke poort er heeft uitgezien, kan niet meer worden nagegaan. De oudste afbeelding van de IJsselbarricre dateert van 1625 en geeft een goed idee van de sterkte. Op de naam Zwijg Utrecht bezat IJsselstcin overigens niet het alleenrecht, want ook een bastion van de Amsterdamse stadsmuur droeg deze naam.