Beschikbare artikelen

De IJsselbarrière vormde het belangrijkste onderdeel van de IJsselsteinse vestingwerken. Om tijdens één van de vele belegeringen in de periode 1279-1511 aanvallen vanuit Utrechtse zijde te kunnen afweren werd de barrière opgericht. Deze bestond uit een brug over de stadsgracht, een verbindingssluis naar de Hollandse IJssel, de poort met poortgebouw en het bastion 'Swijgh Utregt'. 

Na de vrede met Utrecht van 1511 verloor het verdedigingswerk zijn functie en raakte in verval. Met de kanalisatie van de Hollandse IJssel in de negentiende eeuw werden de restanten van het bastion doorbroken voor de bouw van een draaibrug die later vervangen werd door een ophaalbrug. Deze brug verving de stenen brug over de Hollandse IJssel die 50 meter zuidelijker lag. 

De vorm van het bastion is nog terug te vinden in het ronde stratenpatroon voor de brug. In 1853 is het poortgebouw gesloopt. Tot die tijd ging de stad iedere avond 'op slot' om ongewenste personen 's nachts buiten de stad te houden. 

De huidige poort is, samen met de Benschopperpoort aan de westzijde van de stad, in 1854 gebouwd naar het neo-classisistische ontwerp van architect en schilder Christiaan Kramm. Hierbij werd materiaal van de oorspronkeliike stadspoort gebruikt. In de zuidmuur van de poort treft men de 'steen des aanstoots' met een spotrijm over het beleg van 1482.